FRANK RAES. De gevleugelde menners van het museum

Antwerpen door de lens van Frank Raes.

Het is dus KMSKA-dag. Onze taal anno 2022 loopt over van de letterwoorden, woorden die bestaan uit de eerste letters van een woordengroep en zich als één woord gaan gedragen. Ze versnellen wellicht de communicatie in deze driftige tijden. EK, WK, CEO, pmd, btw, gsm, GAS, SERV, SUV… zijn maar enkele voorbeelden. Niet zelden weten we amper waar ze precies voor staan. LGBTQIAP bijvoorbeeld vergt al enige studie. Ook de wereld der musea surft mee. Zo spreken we makkelijker over het MAS dan over het Museum aan de Stroom. En sinds de renovatie rolt KMSKA vlot over de tong. Eigenlijk vind ik ‘Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen’ nog altijd mooier. Maar goed, de heropening noopt hoedanook tot grote blijheid.

Ooit heb ik als kind het KMSKA bezocht met mijn ouders. Ze schuimden met hun kroost onverdroten alle grote musea af. Het Louvre, het Prado, het British Museum, ik herinner me ze vooral als mastodontisch groot. Een dagtaak volstond niet om ze af te werken. De Alte Pinakothek in München en het Rijksmuseum in Amsterdam zijn iets behapbaarder. Het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen is voor mij het jongste decennium vooral een baken van vertrouwdheid en ‘bijna thuis zijn’ na een late werkdag. Ik geniet dan van de twee immense identieke standbeelden op het dak: twee gevleugelde menners in een Romeinse zegewagen met elk twee paarden ervoor. Ze staan er in weer en wind en geven geen krimp. Ze houden de wacht en dat stelt me gerust.

Website www.frankraes.beInstagram @frankraesbrasil