“Het feit dat deze vier Lierenaars in één adem genoemd worden, heeft me steeds geïntrigeerd. Dat is immers tamelijk uniek, zeker omdat ze in vier verschillende branches actief waren: drie hielden zich met kunst bezig, terwijl de vierde een wetenschapper was. Op zich hadden ze dus niet vaak met elkaar te maken, en toch worden ze altijd samen genoemd”, vertelt Lou Geluyckens.

Maar het is niet omdat bepaalde mensen je boeien dat je er een boek over schrijft. “Nee, dat klopt, en in mijn geval is dat ook eerder toevallig ontstaan. Twee jaar geleden verscheen mijn eerste boek, De Chroniqueur van Tstad, een historische roman over Antwerpen. Daarin passeerden veel bekende ‘sinjoren’ de revue, en omdat het verhaal zich in een tamelijk ver verleden afspeelde, hanteerde ik barok taalgebruik.”

Pallieteriaans

“Dat boek kwam op een bepaald moment in hadden van een bejaarde Timmermans-fan. Die vond mijn stijl nogal in de buurt van Felix Timmermans liggen, Pallieteriaans met andere woorden. Waarom schrijf je niet eens een boek over Lier, opperde hij. Dat zag ik als geboren en getogen Schapenkop wel zitten”, aldus Geluyckens.

“Toen schoot het Klavertjevier van Lier weer in mijn gedachten. Over Zimmer, Opsomer, Timmermans en Van Boeckel verschenen al veel boeken, maar ze zijn, denk ik, nooit eerder in één boek samengebracht. Daar heb ik me dan maar aan gewaagd. Maar ik wilde er geen droge biografie van maken en dus koos ik opnieuw voor een historische roman, alhoewel ik zelf liever de term historische reconstructie hanteer. Want alhoewel ik in dit boek veel fantaseer, hield ik me toch redelijk dicht bij de feiten.”

Luchtig en humoristisch

“De teneur van het boek is luchtig en behoorlijk humoristisch. Zo is Louis Van Boeckel al een karikatuur op zich en het aantal anekdotes over hem zijn nauwelijks te tellen. Maar ik ben ook de heikele onderwerpen niet uit de weg gegaan. Felix Timmermans bijvoorbeeld is lange tijd culturele collaboratie verweten. Zo ontving hij de Rembrandtprijs en kwamen er bij hem wel eens Duitse officieren over de vloer. Ik tracht in mijn boek te verduidelijken waarom hij hen de toegang tot zijn huis niet kon weigeren.”

“Als hoofdfiguur koos ik voor Louis Zimmer. Ik laat alles in deze roman van hem uit vertrekken. Hij ontmoet dan de drie anderen. Ze waren trouwens altijd heel close. Van Boeckel was een heel grote fan van Opsomer en had schilderijen van hem hangen. Timmermans heeft dan weer heel veel tekeningen gemaakt voor de automaten in de Zimmertoren. Van Boeckel smeedde lantaarns voor de Zimmertoren, en zo kan je nog wel even doorgaan”, zegt Lou Geluyckens.

Volksfiguren

“Naast alle aandacht voor de vier bekende Lierenaars, roep ik veel van het oude Lier op: het Lier van voor de Eerste Wereldoorlog. Zo wandelt de lezer bijvoorbeeld mee door Lier om de verwoestingen door de oorlog te zien. Af en toe laat ik ook een volksfiguur opdraven, zoals Zot Jefke van Lisp, Rezientje Petrol (ze leurde met petroleum), Heilige Frans (hij stopte voor elk kapelletje om er twintig kruisjes te slaan), Lakmoes (de vagebond en eeuwige zatlap) en lijkbidder Staf Cloetens.”

Lou Geluyckens stelt zijn boek voor op zondag 14 november om 14u in het buurthuis, naast de kerk, in het begijnhof van Lier.