Sambou Yatabaré: “De mensen zien niet hoeveel kilometers ik loop”

Foto: Photo News

Een paar mindere matchen en de kritiek ten spijt is het ondenkbaar dat Sambou Yatabaré bij Antwerp uit de ploeg verdwijnt. Bölöni heeft de Malinese middenvelder, die volgende week 30 wordt, nódig. En hij is ook zinnens om te blijven. “Waarom zou ik weer veranderen? Met deze club kan ik misschien Europa in.”

Een verplaatsing naar de Luminus Arena. Hoog tijd voor Antwerp om met dat Limburg-complex komaf te maken, toch? Sinds de terugkeer naar het hoogste niveau pakte het in zes duels tegen STVV één puntje, en tegen Racing Genk doet het procentueel nog slechter, met een 0 op 9.

Los daarvan heeft Antwerp nog wat punten nodig om zijn Play-off 1-deelname veilig te stellen. Ja, zelfs met een 0 op 12 kan het zomaar erbij zijn, als AA Gent zo blijft sukkelen. Maar dat is niet de bedoeling, geeft Sambou Yatabaré aan.

“Na onze 0 op 6 hebben we een goed resultaat nodig, vooral om ons vertrouwen te hervinden”, zegt de Malinees. “We speelden een non-match in Lokeren. Tegen Anderlecht deden we wat moest, maar ontbrak het resultaat. Voetbal is niet altijd rechtvaardig, bleek opnieuw. We moeten nu dus iets rapen.”

Waarom niet – als je Europa meetelt, boekte ook Genk een 0 op 6. Het kreeg een serieuze dreun tegen Slavia Praag (1-4), en ook door de soap rond Pozuelo is de ploeg wat op de dool. Het lijkt de moment om er iets te gaan rapen.

Yatabaré grijnst. “Er is nooit een goeie moment om naar Genk te gaan. Ze staan niet voor niks eerste. Ze spelen mooi en offensief voetbal, en de meesten zijn al jaren ingespeeld op elkaar. Maar bon, in de Europa League hadden ze het inderdaad lastig en de vermoeidheid zal bij hen ook wel stilaan doorwegen. Een punt op het veld van zo’n topclub zou al mooi zijn. Als we goed aan de match beginnen, maken we zeker kans.”

En als Yatabaré Pozuelo het leven zuur maakt. “Ik ga mijn best doen. En als ik er niet in slaag, zal Faris (Haroun, red.) het wel doen.” (glimlacht)

Niet in samenvatting

Twijfel er alleszins niet aan dat Yatabaré straks op het veld staat. We kunnen dan wel schrijven dat Antwerp meer moet gaan vóétballen, dat Hairemans, Simao en Rodrigues vaker moeten worden gebruikt, en dat Yatabaré zelf de laatste weken te slordig is. Maar Laszlo Bölöni vindt nu eenmaal dat hij zo’n potige middenvelder nodig heeft.

“Ik kan heus meer dan duels winnen en lopen, en ik dóé ook meer”, zegt hij. “Maar je mag niet vergeten dat ik bepaalde consignes krijg van de coach. Ik ben een van de waterdragers. Ieder heeft afgelijnde taken en moet zich daaraan houden, alleen zo kan onze ploeg draaien.”

Of hij zich misschien ondergewaardeerd/onderschat voelt, door analisten, journalisten, fans? “Niet echt, met dat soort dingen ben ik niet bezig. Iedereen heeft andere ogen, iedereen heeft recht op zijn eigen mening. Van de kritiek trek ik me niks aan. Het is inderdaad zo dat de mensen liever spelers zien die scoren of de laatste pass geven. In de samenvattingen zal ik niet vaak voorkomen. Maar de mensen zien niet hoeveel kilometers Faris en ik afleggen. Ze zullen evenmin applaudisseren of ‘bravo’ roepen bij elke bal die ik afpak. Maakt me ook niet uit, hoor. Ik voel me goed in mijn huidige rol. En ik speel niet voor applaus, ik speel voor de coach. En in dienst van Rafa!” (glimlacht)

Een Refaelov zal hij ook nooit worden, maar Yatabaré zou naar eigen zeggen gerust een offensievere rol kúnnen bekleden. Zinédine Zidane en Mesut Özil zijn niet voor niks voorbeelden. “Bij Werder Bremen speelde ik op rechts, bij Monaco vroeger op de 10, bij Caen begon ik zelfs als spits.”

In juni verhuizen

Maar hij blijft dus een agressief baasje. Óp het veld, voor alle duidelijkheid. Want ernaast is de bijna 30-jarige middenvelder een stuk rustiger. “Dat klopt. Ik ben iemand die graag op mijn gemak is, dicht bij mijn familie. Mijn vrouw en onze twee dochtertjes wonen jammer genoeg nog in Parijs, maar ze komen bijna elk weekend met de trein naar hier. De reden dat ze nog niet mee verhuisd zijn, is dat onze oudste – die bijna 5 is – ginder naar school gaat en we haar daar niet halsoverkop wilden weghalen. Maar volgende week is het vakantie in Frankrijk dus kunnen ze eventjes blijven. En in juni komen ze definitief naar Antwerpen.”

Dat zou dan betekenen dat Yatabaré zinnens is om te blijven. Hij ligt na dit seizoen nog twee jaar onder contract. “Ik voel me hier goed, waarom zou ik veranderen van club? Ik heb in m’n carrière al vaak genoeg veranderd (Antwerp is zijn achtste werkgever, red.). Of ik niet meer droom van bepaalde competities? Jawel, hoor: van de Coupe d’Europe. (glimlacht) Ik speelde al Europa League met Guingamp en Champions League met Olympiacos, dat zou ik graag nog eens meemaken. Met Antwerp is dat in de komende jaren zeker mogelijk.”

9 gele kaarten

Hij moet de club dan maar mee over de streep trekken. Al is de kans statistisch gezien vrij groot dat Yatabaré nog zeker twee duels langs de kant staat. Hij heeft al negen gele kaarten achter zijn naam, bij de volgende wordt hij opnieuw geschorst. Of kan hij zich vier matchen inhouden? Na de reguliere competitie worden de tellers terug op nul gezet.

“Ja, ik zou het wel kunnen hoor, vier matchen lang geen geel pakken. (glimlacht) Ik heb nog altijd geen rood gepakt, dat wil toch ook al iets zeggen? Maar als ik een kleine fout moet maken om een doelpunt te voorkomen, zal ik dat natuurlijk doen. Ik hoop gewoon dat de refs niet te snel met kaarten strooien. In mijn hele carrière heb ik nog nooit iemand echt geblesseerd, ook óp het veld ben ik heus niet zo agressief als de mensen soms zeggen.”

Door david van den broeck