"Nee, het waren niet de militairen die dinsdag een aanslag ‘verhinderden’"

Foto: BELGA

“Zie je wel dat het in deze tijden van terreur noodzakelijk is om militairen in het straatbeeld te hebben?” Dat was woensdagmorgen, daags na de terreuraanslag in het Brusselse Centraal Station, de meest gehoorde reactie op straat, op sociale media en uit politieke hoek. Maar niet iedereen is het daarmee eens.

Lang geleden dat de militairen nog zoveel lof kregen als vandaag. “Dank voor de aanhoudende waakzaamheid!”, twitterde NVA-voorzitter. “Man, ik kus vandaag iedere militair die ik tegenkom”, beloofde zijn partijgenote Valerie Van Peel.

Staatssecretaris Zuhal Demir, ook van de N-VA, tweette zelfs een foto waarop ze de eerste militair die ze vandaag tegenkwam omhelsde.

Ook in de straat leek plots iedereen het erover eens dat de aanslag gisteravond in het Centraal Station van Brussel enkel dankzij de aanwezigheid van militairen was verijdeld.

Amateurisme

Eén opiniestuk op de nieuwssite dewereldmorgen.be was het daar absoluut niet mee eens. “Dit was een mislukte aanslag, geen verijdelde”, schrijft Thomas Decreus, die als journalist het thema terrorisme van nabij opvolgt.

Dat er geen gewonden of doden zijn gevallen, heeft meer te maken met het amateurisme van de dader dan met het optreden van de aanwezige militairen”, zegt hij. “De bom ging gelukkig niet af en zo werd veel erger vermeden.”

“Laten we wel wezen: als niet alleen het ontstekingsmechanisme was ontploft maar de bom zelf, hadden we een heel ander plaatje gezien.”

Politie had dit ook gekund

Hebben de militairen eigenlijk de aanslag weten te voorkomen? Het antwoord is nee.”, schrijft hij in zijn stuk. “ De verdachte kon probleemloos het station binnenwandelen, een bom pogen tot ontploffing te brengen, daarna het perron op rennen.

Afgaande op de verklaring van het federaal parket kon de verdachte zich probleemloos minutenlang voorbereiden in het station en zich daarna tussen een groep reizigers mengen. Het was pas toen de man zelf op de militairen afliep, “allahu akhbar” roepende, dat de militair het vuur opende en hem verschillende keren raakte.”

Volgens Decreus hebben de militairen niets gedaan wat ook reguliere agenten niet konden doen.

“Ik zeg niet dat er met deze reële terreurdreiging geen bijkomende veiligheidsmaatregelen moeten getroffen worden, alleen vraag ik me af waarom dit werk niet wordt gedaan door politieagenten. Militairen zijn opgeleid om oorlog te voeren, niet om criminaliteit te bestrijden. En tot nader order zijn terreurdaden nog altijd geen oorlogsdaden en worden ze ook niet zo berecht.”

Symboolpolitiek

De eenvoudige waarheid is deze: militairen kunnen even weinig of veel doen als ander veiligheidspersoneel om een aanslag te helpen voorkomen op een drukke plaats. De aanwezigheid van militairen in het straatbeeld is een vorm van symboolpolitiek. Het is de manier waarop deze regering wil tonen dat ze een gespierd beleid voert, en dat ze de zaken aanpakt”, schrijft Decreus in zijn opiniestuk.

“Helpt het? Nee, in Frankrijk lopen reeds enkele jaren militairen op straat, en ze wisten nauwelijks aanslagen te voorkomen. Zelfs de aankondiging van de noodtoestand heeft weinig kunnen verhinderen.”

Niet de aanwezigheid van militairen kan terreur echt indijken, vindt Decreus. Hij ziet meer heil in goede inlichtingsdiensten en op langere termijn“een inclusieve samenleving en een andere buitenlandse politiek.”

“Met dat eerste bedoel ik dat de meeste daders gemarginaliseerde figuren zijn die niet enkel om religieuze motieven hun daden plegen. Vaak zijn het geïsoleerde figuren die een haat hebben ontwikkeld tegen de maatschappij. Het is de uitdaging voor onze maatschappij om die figuren niet te laten marginaliseren.”

“Met het tweede wil ik zeggen dat de betrokkenheid van het westen in allerlei conflicten in het Midden-Oosten alleen maar is teruggewaaid in onze richting. IS bestaat deels omdat Bush in Irak is binnengevallen. En in alle landen die de afgelopen jaren door het westen werden gebombardeerd - Afghanistan, Irak, Libië - zwaaien nu gewapende milities de plak. Misschien moet ons land zich afvragen of we nog moeten meewerken aan gewapende interventies in het Midden-Oosten.”

Door Geert Neyt

In één klik toegang tot al het nieuws. Download onze gratis GVA nieuwsapp

Voor jou geselecteerd